Intocht Driel 16 november 2014; druk in alle opzichten

Dit schrijvende schijnt het zonnetje alweer heerlijk de huiskamer in. Wederom een mooie zonsopkomst. Een van de vele dit najaar. Dit was gisteren wel anders.

Toen ik gisterochtend de ogen opende was het eerst wat ik hoorde het gekletter van de regen tegen het raam. “Uitgerekend vandaag”, dacht ik nog. Toch vol goede moed het bed uit. De grote dag was gekomen. De intocht van Sinterklaas in Driel stond op het programma. Na een stevig ontbijt de auto in, naar de Korevaar, het klaarmaken van de aankomst voor de boot. Het was er nat en blubberig.

Maar dan,  overal vandaan kwamen de vrijwilligers. Wetende wat ze moesten doen. In sneltreinvaart was alles klaar. Daarna naar het Pietenhuis waar ook tientallen vrijwilligers in de weer waren. Er heerste een ontspannen sfeer. Geen zenuuwtjes. Iedereen was serieus met zijn of haar taken bezig. De gemene deler? Iedereen vond het jammer dat het slecht weer was, maar ze hadden er allemaal zin in.

Uur U naderde. De laatste puntjes op de welbekende i en het ging met rasse schreden richting 14.00 uur. Wegen werden afgesloten, veiligheid voorop, en de eerste ouders met kinderen meldden zich bij de Korevaar.

Tegen 14.00 uur stond het alweer afgeladen vol bij zowel de aanlegsteiger als op de dijk. Niemand leek zich iets van het weer aan te trekken.

Een toeterend geluid en keurig op tijd meerde de boot aan. Vele blije gezichten, Sint en zijn Zwarte Pieten zetten weer voet aan wal in Driel.

Meegenomen in de verhaallijn was het toen nog de vraag of het boek op tijd arriveerde. Op het moment dat het beveiligde transport voorzien van licht en geluid ook arriveerde wist iedereen het. Alles komt weer goed in Driel.

De stoet zette zich in beweging richting De Oldenburg waar, zoals gebruikelijk, kinderen en ouders weer een prachtige voorstelling kregen voorgeschoteld.

Rond 16.30 uur kwam het programma tot zijn einde. Mensen trokken tevreden huiswaarts. Kinderen zongen Sinterklaasliedjes en liepen trots mee met hun zakje snoep.

De duisternis viel in. De laatste bezem ging door de zaal. Daarna was alles opgeruimd. Enige tijd later was er niets meer te zien wat herinnerde aan de intocht. Te zien niet meer, te voelen wel. Een gevoel van trots, ontembaar.

Hier hebben we het hele jaar naar toe gewerkt. Naar deze prachtige aftrap van ons Sinterklaasseizoen.

Veel ligt nog in het verschiet. Vele bezoeken, chocoladeletters uitgeven, speelgoed ophalen en wegbrengen, nog een intocht, enz.

De intocht in Driel was hiervoor een prachtige opsteker. Iedereen heeft keihard gewerkt om dit mogelijk te maken!

Daarom, een enorm oprecht dankjewel aan allen die deze intocht in Driel mogelijk hebben gemaakt. Wij zijn trots op alle vrijwilligers en alle anderen die ons, op welke manier dan ook hebben gesteund!

Het bestuur van Stichting DeSintKan Driel